Çağdaş Cantürk

Bayram Sakinliği

Çağdaş Cantürk

canturkcagdas@gmail.com

Yazarın Diğer Yazıları

Nane Limon Mevsimi Doğa ne müthiş! - 31.10.2018

Girişimcilik Destekleri - 19.10.2018

Ayıplanmak - 10.10.2018

Vasıfsız İnsan Fazlalığı - 26.09.2018

Kaşla Göz Arası - 13.09.2018

Emlak Fiyatları - 05.09.2018

Doğu Seyahatim - 29.08.2018

Yaşanılmaz Yaşam Alanları - 15.08.2018

Mantıksız Dolar Yükselişi - 08.08.2018

Yaşadığın Şehirde Yaşayamaz Olmak - 01.08.2018

İnsan Nasıl Yaşar - 25.07.2018

Bu Deniz Kimin? - 04.07.2018

Herkes Kapısının Önünü Süpürürse - 27.06.2018

Seçim Gürültüsü - 13.06.2018

Turizme Dair - 30.05.2018

Mezuniyet - 23.05.2018

Oksimoron - 16.05.2018

Boy Sırasını Yengeçten - 10.05.2018

Çıraklığını Yapmadığın İşin Ustası Olmak - 02.05.2018

Çocuk Olmak - 25.04.2018

Ne Yazıyorsam Hayvanseverliğimden! - 18.04.2018

Bindiğin Dalı Kesmek - 11.04.2018

Bir Zaman Dilimi Olarak Hayat - 04.04.2018

Hayatı Iskalama - 28.03.2018

Manzarayı Görmek İçin Yukarı Tırmanmak - 21.03.2018

Sosyal Medyanın Çirkin Yüzü - 14.03.2018

Ticaretten Haberler - 07.03.2018

Soy Ağaçları - 28.02.2018

Çocuk - 21.02.2018

Hop Sakız Adası - 14.02.2018

Güncelleme - 07.02.2018

Ar-Ge ve Otomobil Üzerine - 31.01.2018

Okula Mola - 24.01.2018

90’lar - 17.01.2018

Cumbalı İzmir - 11.01.2018

Trendleriyle Yeni Yıl - 03.01.2018

Karınca ve Ağustos Böceği - 27.12.2017

Algıda Açıklık - 21.12.2017

Şeker Portakalı ve Zeze - 13.12.2017

Kültür Sanat Etkinlikleri - 06.12.2017

İlk Yağmurun Telaşı - 29.11.2017

Ölü Toprağı - 22.11.2017

İstanbul İzmir Arası - 15.11.2017

Hazır Bilgi - 08.11.2017

Ütopyalar Güzeldir - 01.11.2017

Kahkaha - 25.10.2017

Dönüşüm - 18.10.2017

Çağdaş Cantürk

canturkcagdas@gmail.com

Nerde o eski bayramlar…

Diye başlayan bir yazı yazmayacağım gayet tabi. Bayramlar bile evrildi. O eski bayramlar güzellerdi. Kalabalıklar birbirlerine giderlerdi. Hatta önce beklerlerdi, sabahla beraber şeker toplamaya gelen çocuklara şeker verirlerdi. İlk bayramlaşma tanımadıkları çocuklarla yaşanırdı. O kadar güzel ki geleneklerimiz, bayram bile çocukları sevindirerek başlardı. İnsanlar hırslarından ve egolarından sıyrılmış olarak yaşarlardı ki bu da iş hayatına yansırdı.

Değişti.

İş hayatının ve ekonomik değişiklikler, bayram geleneklerini de değiştirdi. Arı gibi çalışan koloni üyeleri, bayramı bir ritüel olmaktan çıkardı. En ihtiyacı olan şey haline getirdi. Artık bayram demek, tatil demenin başka bir yolu oldu. Planlar, izinler hep bayrama göre ayarlanır oldu.

Şeker toplayan çocuklar azaldı, çünkü haneler daha arife gününden boşaldı. Valize sıkışıp, bagaja girdi evler ve hemen yola koyuldu. Fırsat bu fırsat demek gibi bir şey oldu bayramlar. Gidilecek yer oldu, atılacak kulaç oldu. Arabası olmayanlar için otogardan saatlerce çıkamamak oldu, yazlıkları doldurdu, deniz kenarı oldu, kum ve güneş oldu artık.

Kınamıyorum.

Üzülüyorum fakat kınayamıyorum.

Aylarca soluksuz çalış. Eve gelince yemek ye ve uyu. Uyu ki, yarın işe gidebilecek enerjiyi doldur. Telefon gibi, şarj olmak için eve gel ve uyu. Bayramlar var ki, yıllık izinler daha kıymetli. Uzun plan yapmaya olanak bu sayede var. Atıştırmalık oldu bayramlar.

Yine olumsuz düşünme.

İyi ki bayramlar var. Bayram varsa, el öpülmese bile aranacak insanlar var. Eller var, gözler var öpülecek. Hatırlatıyor bazı şeyleri, iyi ki yine bayramlar var.

Zamana ayak uyduruyor olsa bile, gidip göremesek bile arayıp sesini duymak var. Mesajla hatırlamak ve hatırlanmak var. Kızmıyorum ben insanlara mesaj attıkları için mesela.

Biliyorum ki, şeker toplamaya gelen çocukları anlattığım gibi onları da anlatacağım. Diyeceğim ki, ‘bayram sabahı onlarca mesaj gelirdi. Hatırlanırdık.’

Zaman gelecek ve bu bile kalmayacak.

Zaman değişse de, bayramlar var. Kutlanış biçimi değişecek ama bayramlar hep olacak.