Çağdaş Cantürk

Bir Zaman Dilimi Olarak Hayat

Çağdaş Cantürk

canturkcagdas@gmail.com

Yazarın Diğer Yazıları

Canlının ilk aldığı nefes ile son verdiği nefes arasında kalan zaman diliminin adına hayat diyebilirim. Bilinçten, akılın ermesinden bağımsız. Solunumun başlama ve sona erme arasında kalan anların tamamı.

Yumurtadan çıktığı andaki civciv gibi. Hayata o an başlamış, hiç bir bilgisi yok neler olup bittiğine dair. Kanatları var, nasıl kontrol edeceğini bilmiyor. Hep sıcak tuttu annesi onu kuluçka sürecince. Sıcaklığına ihtiyacı var ve ayrılamıyor annesinin yanından hayata başladığından itibaren. İyi bakılırsa, beslenirse, hayata tutunuyor ve şanslıysa büyüyor ve yetişkin olabiliyor. Hayatına tavuk olarak devam edebiliyor.

Aylarca anne karnında büyüyen bebekler de alacakları ilk nefesi bekliyorlar. Hayatlarına başlıyorlar ama daha o kadar küçükler ki, elleriyle beyinlerinin koordinasyonları hala gelişmemiş, derdini anlatamıyor.

Derdini anlatamamak ne kötü.

Düşünsene, kulağın kaşınıyor. Elinle kaşıyacağını bilmiyorsun, bilsen de beynine verdiğin emir fiziksel olarak gerçekleşemiyor. Kaşıyamıyorsun. Aynı dili konuştuğun kimse yok.

Mecbur ağlıyorsun, belki biri gelir de kaşır umuduyla. Bebek olmak zor iş gerçekten de.

Gel zaman git zaman, öğreniyorsun.

‘Anne ben kendim yiyebilirim’ demeyi öğreniyorsun. Kendi işlerini halledebileceğin yetişkinliğe erişiyorsun.

Hayat devam ediyor. Kronometre çalışıyor. Bitmeyen bir döngüye sokuyor seni zaman. Döngü çde küçük sapmalarla rutini kırmaya çalışacaksın. Ama olayın tamamı bir döngü. En büyük tur, son nefesle beraber attığın tur.

Son nefesle, atılan en büyük tura uzaktan bakma şansın oluyor. Çemberin içi ne kadar doluysa, o bakış o kadar gururlu olur.

Çemberini dolduranlardan olacağımız bir döngümüz olması dileğiyle!