Sultan Gümüş

Ölen Bir Eğitim Sistemi İçin!

Sultan Gümüş

gumusultan@outlook.com

Yazarın Diğer Yazıları

Bu Kez ‘Mutlu Son’ Yaşa Be Kahraman! - 20.11.2018

‘Yol’unuz Açık Olsun… - 25.09.2018

Entel Köy Efe Köye Karşı - 17.07.2018

BİR EGE GEYİĞİ DONDURMAM GAYMAK - 10.07.2018

Düpedüz ‘İyi Sinema’ - 03.07.2018

Memento - 26.06.2018

Fahrenheit 451 - 19.06.2018

İsmiyle Müsemma Bir Film :Bulantı - 05.06.2018

Aylardan Mayıs… Mayıs Sıkıntısı - 29.05.2018

İnsan Ruhunun Karanlık Dehlizlerine Yolculuk - 22.05.2018

Yeşil Yol - 01.05.2018

OSCAR’LIK BİR FİLM: HUGO - 26.04.2018

Amelie - 10.04.2018

1984: Önceden Yazılmış Bir Tarih - 27.03.2018

Limit Yok - 13.03.2018

Bir Biyografi, Bir Kitap, Bir Film: Sol Ayağım - 27.02.2018

Bir Dönemin Toplumsal Evrimi: Züğürt Ağa - 20.02.2018

Hayatın Üçlemesi: Bal, Süt, Yumurta - 13.02.2018

Mustafa Hakkında Her Şey - 06.02.2018

Hayali Bir Düşman: Tepenin Ardı - 30.01.2018

Tabutta Rövaşata - 24.01.2018

KARANLIKTAKİLER - 16.01.2018

Neşeli Günler - 09.01.2018

Her Çocuk Özeldir - 03.01.2018

The Pianist - 26.12.2017

Slumdog Millionaire - 19.12.2017

Küllerinden Doğan “Kağıt” - 13.12.2017

Three Idiots - 05.12.2017

Kaplumbağalar da Uçar - 28.11.2017

Cennetin Çocukları - 21.11.2017

Kirazın Tadı: Yaşamaya değecek bir şey - 16.11.2017

Soraya’yı Taşlamak - 07.11.2017

İnception / Başlangıç - 01.11.2017

Büyük Adam Küçük Aşk - 24.10.2017

LEON - 17.10.2017

MUSTANG - 10.10.2017

Sevmek Zamanı - 03.10.2017

SEÇİMLERİN VE SEVGİLERİN TÜRKÜSÜ SELVİ BOYLUM AL YAZMALIM - 26.09.2017

Canım Kardeşim - 19.09.2017

Hayvan Çiftliği - 12.09.2017

Vesikalı Yarim - 06.09.2017

Küçük Prens - 29.08.2017

Anlat İstanbul - 22.08.2017

The Truman Show - 15.08.2017

Hakkâri’de Bir Mevsim - 08.08.2017

Ben “Bir Zamanlar Anadolu’da” iken - 01.08.2017

Edebiyattan Sinemaya Yolculuk - 25.07.2017

Edebiyattan Sinemaya Yolculuk - 18.07.2017

Merhaba sevgili okuyucular. Bu hafta farklı bir köşeyle karşınıza gelmek istedim. Çünkü dün bir gazete sayfasında Türk toplumunun değeri olan ‘Hababam Sınıfı’ filmi ile kitabını çıkaran ‘Rıfat Ilgaz’a karşı yazılan eleştirilere kayıtsız kalmak istemedim. Filmden örnekler verilirken bu yıl kaybettiğimiz usta sanatçı Münir Özkul’un Mahmut Hoca karakterinin eleştirilmesine de aynı şekilde kayıtsız kalamadım. Açık konuşmak gerekirse yazılanları öylesine şaşkınlık içerisinde okumuşum ki ne hangi gazetede çıktığına bakabildim ne de eleştirinin kim tarafından yapıldığına. Köşede yazılanları harfiyen aktarmam mümkün olmayacak ama özetle şunlar geçiyordu: Mahmut Hoca’nın, okulda gerçekleştirilen gaspa ilk önce tepki gösterip, daha sonra nedenini öğrendiğinde bunu makul bir gerekçe olarak kabul etmesi bir kültürel yapının dışavurumuymuş. Öğrencilere “Kopya çektirmem” diyen Mahmut Hoca karakterinin Liselerarası Bilgi Yarışması’nda öğrencilerine mikrofonla kopya vermesi, olayın sonrasında da bunu “Okulun şerefini kurtarmak için yaptım” gibi bir gerekçeyle mazur göstermeye çalışması, filmin gerekçelendirdiği etik dışı davranışlardan bir diğeriymiş. Filmin genel manada gaspı, hırsızlığı, sahtekarlığı ve tutarsızlığı ekseriyetle samimiyet, arkadaşlık, şeref gibi kavramların arkasına saklanılarak mazur gösteriyor olması da bu noktada çok önemliymiş. Hatta film, tipik samimiyetsizlik örneklerini dahi yine bu laçkalaşmış samimiyet ile gerekçelendiriyormuş.

“NASIL BU KADAR GÜLDÜREBİLDİNİZ?”

Yazarımıza bence en iyi cevabı yıllar öncesinde usta yazar Rıfat Ilgaz vermişti. Ilgaz, Hababam Sınıfı adlı kitabıyla ilgili bir röportaj verirken “Nasıl bu kadar güldürebildiniz?” sorusuna, “Eskiden idamlar sabaha karşı yapılırmış. Belli bir süre sonra idam yaklaştığında tüm dükkanlar açılmaya, esnaf satış yapmak için bağırıp çağırmaya başlamış. Bunun üzerine aileler de o saatte sokağa çıkmaya başlamış ve idam vakitleri panayır havasına bürünmüş. Sonuçta da ölen bir adama bakarak gülen bir halk görüntüsü oluşurmuş. Ben de çöken eğitim sistemini anlattım. Hepimiz ölen bu sisteme bakarak güldük” cevabını vermiştir. Evet, Ilgaz Hababam Sınıfı yapıtı ile yok olan bir eğitim sistemine karşı insanların ne denli umursamaz davrandığını öğrenciler üzerinden gerçekleştirdiği mizah ile anlatmaya çalışmıştır. Gasp, hırsızlık, sahtekarlık ve tutarsızlık gibi kavramları özendirdiği söylenen filmin zaten en büyük amacı bunların bir eğitim yuvasında gerçekleştirildiğini ve bunun eğitimciler ile ebeveynler başta olmak üzere herkes tarafından umursanmadan geçiştirildiğini aktarmak. Tıpkı yirmili yaşlarına gelmiş olmalarına rağmen hala liseye devam eden bir grup öğrencinin, “Akşam sefası bitkisinin kalıtım şeması”, “Akdeniz Bölgesinin en büyük geçiti” tarzında tamamen ansiklopedik olan data ve enformasyonu ezberlemedikleri için sınıfta kalıyor olmaları gibi. Evet, bu ezberci sistem olduğu için ve bu gereksiz sistem önümüze şart koyulduğu için Rıfat Ilgaz Hababam Sınıfı’nı yazdı. Ve bunu yaparken tıpkı bu gerçeğe gülenler gibi karakterlerini güldürdü. Ne acıdır ki biz seyirciler de güldük. Hâlbuki ki Ilgaz düşünmemizi istiyordu!

O, ANADOLU İNSANININ AYDINLANMASIDIR

Onlarca roman, yüzlerce şiir yazmış olan eğitimci Rıfat Ilgaz, Anadolu insanının aydınlanmasıdır. Aydınlarımızdan bu kadar kolay vazgeçmemeliyiz, hele bir de yerlerine koyacağımız aydınları henüz yetiştirememişken! Hangimiz Mahmut Hoca karakterini unutabiliriz ya da Hababam Sınıfı yazılısını, sözlüsünü, tebeşir kokusunu, kopyasını, Fesuphanallah şarkısını, köy okuluna tuğla taşıyan öğrencileri… Onları unutmamak adına yazmadım. Bir kere gönüllerimiz değdi birbirine. Taaa yıllar öncesinde de değil. Televizyonu açıp Kemal Sunal’ı, Tarık Akan’ı gördüğümüz her anda bile. Ve onların o muazzam emeklerinin hatırına…